Marcapáxinas- calendario 12/13

No teatro e no parque

Con motivo da representación  da obra de Roberto Vidal Bolaño, Días sen gloria, polo Centro Dramático Galego en Pontevedra,  algúns dos compoñentes do club de lectura desplazámonos ata alí para asistir a dita representación. Ao finalizar poidemos compartir as nosas impresións nun ambiente distendido. Foi unha bonita xornada coa que despedimos as actividades do club deste curso. 

O grupo dos máis pequenos organizamos unha mini-merenda no parque e falamos do último libro elexido libremente por cada un deles compartindo os motivos da escolleita. Aproveitamos as raiolas de sol para recomendarnos lecturas para o verán. 

"Enredando versos" con Carlos Negro

O día 2 de maio, Carlos Negro achegouse coa súa MAKINARIA a Sanxenxo. Un grupo de mozos e mozas de distintos institutos da provincia agardabánno para recibir un obradoiro de poesía que levaba por título A poesía é unha onza de chocolate.  Alí estaban tamén algúns dos membros do club de lectura que puideron coñecer en primeira persoa ao autor dos poemas propostos como lectura do mes de abril.

Despois dun descanso merecido, Carlos Negro deu lectura dun dos poemas máis estremecedores de MAKINARIA e agasallou aos alí presentes coa lectura doutro todavía inédito. No vídeo podemos escoitalo:

A xornada continuou nas rúas de Sanxenxo, no parque, na praia... 

Unha xornada compartida cos poetas, cos rapaces e rapazas e coa poesía! 

Máis información: Enredandoversos

Calendario!

A "Marbella galega" de Fran Soutelo

Vestido de negro, sombreiro negro, gafas de pasta negra e ollos negros para falar dunha novela negra que se desenvolve entre Muros, Santiago, o Carballiño e o Salnés. Lugares, todos eles,  ben coñecidos por Miguel Anxol Fernández, como tamén o é esta "Marbella galega" na que veraneaba fai uns anos e a que invita a descubrir a todos os lectores de Lume de cobiza da man do detective Fran Soutelo.  

Lectura pesimista ao comezo: Fran Soutelo pasa doce horas no avión sen poder aterrar en ningún aeroporto galego por mor do lume que oscureceu o ceo o primeiro de agosto daquel verán de 2006.

O autor garante a verosimilitude da novela. A realidade mestúrase coa ficción, lugares próximos e personaxes reais conviven con outros literarios nunha trama que engancha dende un principio querendo seguir as pistas para descubrir que se esconde detrás da morte dun rapaz novo de Padriñán. 

A película está á volta da esquina e a seguintes aventuras detectivescas do protagonista no forno! 

Unha data: 2014

Miguel Anxo Fernández

O escritor e crítico de cine Miguel Anxo Fernández chegará ata Sanxenxo o luns 7 de maio para comentar a súa obra Lume de cobiza, protagonizada polo detective Frank Soutelo e  ambientada en escenarios reais que nos son próximos (Sanxenxo, Santiago, Muros, Vigo, O Carballiño...)  no verán do 2006, cando os montes arden de forma incontrolada por todo o país.

Miguel Anxo Fernández  é historiador de formación e cinéfilo de paixón, o autor creou o sabuxo Frank Soutelo a partir de Un nicho para Marilyn, gañadora do Premio de Novela Manuel García Barros 2002. O xurado valorou “a temática infrecuente da obra dentro do panorama literario galego, a súa perfecta construción, o seu intenso ritmo narrativo e a súa frescura estilística”. Aquela peripecia converteuse nun éxito que asentou a un personaxe como un dos máis populares da nosa literatura policial.

 + info: http://www.franksoutelo.com/

Con Héctor Carré

Onte tivemos a oportunidade de compartir unha tarde co cineasta e escritor Héctor Carré, que veu ao Hotel Justo a falar da súa obra Febre, premio da fundación Nova Caixa Galicia-Claudio San Martín.

Alí xuntámonos profesores, nais e alumnas do club de lectura,  para tentar de esclarecer os misterios da súa obra: o nome dos personaxes, os amoríos, a violencia, a economía,  en fin a historia dun tempo e dunha vida.

Todo tinguido de anécdotas e de cine. Que sabia mistura o cine e a literatura! Juan Álvarez

A moneca viaxa a Galicia

A compañía de teatro galega Emedous representará nos escenarios Kafka e a moneca viaxeira,  unha versión en lingua galega da obra homónima de Jordi Sierra i Fabra.  A obra de teatro estará no


1º. Forum Metropolitano de A Coruña do 20 ao 22 de xaneiro
2º. Auditorio Municipal de Narón o 29 de xaneiro 
3º. Teatro Principal de Pontevedra o  6 e 7 de marzo
4º. Auditorio Municipal de Vigo o 22 de abril. 

É unha oportunidade magnífica de volver a revivir as inquedanzas desta moneca inquieta, que chega agora a Galicia como agasallo de Reis.

Falar de libros

A actividade animadora máis frutífera que existe é "falar de libros". Nada crea mellores expectativas lectoras que escoitar a alguén que nos fala dun libro con paixón. Crear un ambiente no cal se fala de libros sen ataduras academicistas, é establecer uns alicerces sólidos nos que fundamentar a afección á lectura. Tanto é así que, no que se refire a espertar o desexo de ler, non existe técnica nin estratexia mellor. Xabier P. Docampo

Domingo Villar ou o pracer da novela negra

O domingo 5 de xuño, o xornal El País, publicaba na sección "Gallegos en la escalera" o artigo de Paco López Barxas, que sintetizo aquí:

Escritor y novelista brillante, Domingo Villar aparece vinculado a uno de los fenómenos editoriales más destacados de estos últimos años sin que él mismo haya podido imaginar, probablemente, la irresistible atracción de la que son objeto sus libros. Pero, ¿cuál es su secreto? Sin duda la creación de un mundo propio dentro de la novela negra; un mundo con su tiempo y espacio determinados, laberintos y misterios, que provoca en el lector que lo descubre el placer por habitarlo. Es como degustar el aroma de un vino nuevo fermentado en la bodega de la mejor literatura de intriga. (...)

A la vista de los resultados, tan contundentes en el número de traducciones como en las cifras de superventas, es fácil de entender por qué Domingo Villar ha cautivado el interés de los lectores con tan solo dos novelas en su historial narrativo. Y es fácil porque, desde su ADN como escritor, ha logrado contagiarnos de una atmósfera especial en sus relatos, sostenida como pretexto para mostrarnos la sencilla complejidad de sus criaturas de ficción. Porque a Villar, como a los grandes, no se le conoce a través de sus libros; se le reconoce. Da lo mismo que en su primera novela, un crimen escalofriante se esconda en un apartamento del piso 18 de la viguesa torre de la isla de Toralla o que, en uno de sus artículos de prensa, un viejo pianista recuerde en un club de jazz de Berlín la vida de un adolescente gallego dado por muerto en 1938. Y da lo mismo porque lo que nos fascina de este joven autor es su manera de narrar, el manejo virtuoso de la ironía y el clima de tensión con los que construye auténticas escenas memorables. Eso es lo importante.

Para ler o artigo completo pincha aquí.

Notas:

- Nació en Vigo en 1971.

- Crítico gastronómico y tertuliano de libros y fútbol en la radio

- Escribe en gallego y se traduce a sí mismo al castellano.

- 2006. Ollos de auga. Traducida al inglés, alemán, italiano, ruso, búlgaro y sueco.

  Premio Frei Martín Sarmiento, Premio Sintagma, Premio Brigada 21.

- 2009. A praia dos afogados. Traducida al polaco, italiano, alemán, francés, holandés e inglés.

- Premio Antón Losada Diéguez, Libro del año por la Federación de Libreros de Galicia, Autor del año por la revista Fervenzas literarias, Premio Brigada 21, Finalista al Premio Libro del Año del Gremio de Libreros de Madrid, Finalista al Premio Novelpol.

Vídeo de presentación da novela por Siruela:

 

 

A noite do Risón

Gonzalo Moure é un dos escritores máis recoñecidos da literatura infantil e xuvenil. As súas obras , escritas en castelán son traducidas ao galego, ata tal punto que o incluimos dentro da nómina dos escritores da nosa terra. Non é casual. Aínda que nacido en Valencia, vive desde 1989 en Asturias e ten visitado Galicia en numerosas ocasións  dando conferencias  e tamén  charlas polos institutos e colexios.

Poderíamos citar moitos dos seus títulos Palabras de Caramelo, A la mierda la bicicleta, Tuva, El beso del Sahara..., obras todas elas que están na biblioteca e que o alumnado está a ler. A noite do Risón é outrodos seus libros que ten como telón de fondo o mar. O mar que salpicou este ano as nosas lecturas. Nesta ocasión a acción sitúanos  nun bar de pescadores dunha vila da costa do Cantábrico, nunha noite de treboada. O misterio está garantizado.

JAUREGUIZAR

Un martes como calquera outro, os alumnos de 1ºC acudimos ás clases pola mañá pero logo non fomos ás nosas casas como de costume, senón que quedamos a comer no instituto. Foi por vontade propia, aínda que non o pareza, pero é que no tempo en que moitos nenos e nenas están nas súas casas agardando á hora de voltar ás clases pola tarde, nós iamos a ter unha charla co autor do  libro  A RUTINA CORSARIA , o señor Santiago Jaureguizar, un home coma calquera que traballa nun periódico e que nos seus ratos libres escribe novelas e letras de cancións de hip-hop.

Contóunos algo da súa vida, que de xoven gustábanlle os piratas e por iso escribe sobre piratas, que estudiou Dereito pero que non lle gustou e deixouno... Tamén nos falou un pouco de BALEA MORTA OU LANCHA A PIQUE a continuación da RUTINA CORSARIA. Fixémoslle unhas preguntas, máis ben fixénlle unhas preguntas porque o resto non sei se era por vergoña ou non sei porqué non lle preguntaban nada. Para finalizar a visita asinóunos os libros e a min escribiume unha dedicatoria especial xa que pensa que vou ser xornalista porque disque que lle fixen unha boa entrevista.

Sobre RUTINA CORSARIA.

O libro en si gústame bastante, é un disparate total pero iso é o que o fai moi divertido e emocionante. O autor inclúe cousas no libro que ve a diario coma algún supermercado ou o faro... A historia contase en Ribadeo, a súa vila natal. Martín

                                                                                                                                         

A min Jaureguizar pareceume un moi bo escritor, xa que encantoume o seu libro A Rutina Corsaria. El díxonos que de pequeno non se lle daban ben as matemáticas, pero a Lingua gustáballe moito. Falounos que el fixo A Rutina Corsaria porque de pequeño quería ser un corsario, pero os pais non lle deixaban. Tamén dixo que os feitos ocorrían en Ribadeo porque el vivira uns anos alí, e gustáballe moito aquel lugar.

A Rutina Corsaria gustóume moito porque ten emoción e intriga. A parte que máis me gustou foi cando O Repoludo surcaba o mar do Arco Iris, vivindo aventuras esperando encontrar ao corsario máis temido do mundo, Sir Francis Drake. Moncho

Era un martes como outro calquera e estábamos no instituto. Ese martes quedamos alí a comer.Tan solo quedar alí foi una experiencia moi boa xa que estábamos moitos dos compañeiros da clase.A que non sabedes porque quedamos alí a comer? Pois porque tivemos unha visita dun gran autor chamado Jaureguizar. EL veu grazas ao clube de lectura que o invitou e el aceptou.

Eu pensaba que el ía ser un home con calva e xa moi vello mais… nada que ver. Era bastante xoven. A verdade é que a min encantome coñecelo.Contounos un pouco da súa vida e tamén ensinounos como chegar a ese nivel de autor coma el,é dicir como escribir un libro como os del. Eu de feito lin un  o seu libro titulado A RUTINA CORSARIA. Noelia Pombo

Un martes pola tarde quedamos a comer no instituto porque ía vir un autor dun libro que estabamos a ler. Eu pensaba que ía ser un home baixo e  regordecho, pero era todo o contrario.Era alto e fraco.Nós fixémoslle unha pequena entrevista. Unha das preguntas era porqué sendo vasco escribía en galego. El contestounos que desde moi pequeno viveu en Galicia.

Ahh...! que xa se me olvidaba o libro qu lin foi A rutina corsaria  e estou desexando ler a súa continuación. Balea morta ou lancha a pique. Luis

Dixo que el era e é un periodista, é un señor moi amable, asinounos os libros e dixo que para ser un autor hai que ter moita imaxinación. Alexis

Comentario do libro a Rutina Corsaria :

O libro ao principio moito non o entendíamos, grazas o traballo na clase de L.Galega logramos comprendelo. É unha historia moi bonita e moderna xa que inclue léxico actual. Básase na vida dos piratas e de como unha persoa normal e corrente logra facer un barco con materiais moi sinxelos e forma unha tripulación que con ela vive moitas aventuras...Todas veñen da imaxinación do escritor .É un libro que eu recomendaria que a xente, a partir de 10/12 anos o leera.

Comentario sobre a charla co escritor:

A verdade é que non foi unha charla moi aburrida xa que o escritor logrou que lle prestáramos atención, lóxicamente falamos do libro A Rutina Corsaria e do que lle sigue, explicounos que a el de pequeno gustáballe moito os piratas.

Non sempre dedicouse o periodismo, xa que de primeiras empezou a carreira de Dereito, pero non lle gustou. Tamén nos falou dos outros libros del. Sheila

O martes pola tarde pasámolo moi ben . Estivemos na charla de Jaureizar e estivo contándonos porqué escribiu os libros .

Divertímonos moito escoitando a súa vida, estivo contando cousas da súa infancia e da súa familia, tamén lle fixemos unha serie de preguntas como por exemplo ¿Por que escribiches o libro da Rutina Corsaria? Ao final asinounos o libro. Pasámolo moi ben . Melanie e Noelia Moldes

Para min o de Jaureguizar foi moi interesante porque contounos moitas cousas, unha delas foi que escribiu bastantes libros, un deles foi A RUTINA CORSARIA, que a min gustoume moito. Tamén lle fixemos preguntas e ao final asinounos os libros.   Foi xenial!! Miguel

Felices lecturas!

"Picnic" entre libros.

Onte, á saída das clases, na carballeira que temos diante do instituto, os integrantes do club compartimos mesa e lecturas. O día espléndido acompañaba para recordar a Saramago, a Machado, Miguel Hernández, José Martí, Fernández Paz, entre outros.

Intercambiamos agasallos, chapas, libretas, libros de poesía, algún de Carlos Casares...

Intercambiamos dedicatorias, sinaturas e promesas de futuro.

Bo verán de sol, mar ou montaña a elexir, pero sempre cun libro na maleta!!!

Para que les?

Respostar a esta pregunta foi unha iniciativa que lanzou o Club de lectura virtual de Implicadas e que recollimos unha grande parte das Bibliotecas galegas para facer visible os comenarios das persoas e contribuir así á reflexión e contaxio da lectura entre os máis novos.

En Bibliomanía fixémonos eco de todas as aportacións e aquí queremos destacar as respostas de Rosa Aneiros, Xosé Monteagudo e Raúl Vacas,  cos que compartimos este ano as xuntanzas no club arredor dos seus libros.

Coa lectura

coñezo e sinto outras vidas que me fan máis libre,

xa que me proporcionan

puntos de vista diferentes.
Con eles, podo valorar e escoller mellor
en calquera situación da vida.   Xosé Monteagudo

Leo

para completarme,

para actualizar utopías,

para crer,

para crear,

para evadirme ocasionalmente do mundo

ou para involucrame nel.

Gústame mergullar nos libros,

fondear nas palabras máis profundas,

osixenar o corazón

con soños e metáforas,

nadar contracorrente.  Raúl Vacas

Leo para fuxir e para encontrarme no máis fondo de min mesma.
Leo para saber e para ignorar.
Para ver dende outros ollos e dende as tripas dos meus.
Leo para ser ti.”
                                                                        Rosa Aneiros.